tag:blogger.com,1999:blog-87611075275341530852011-12-24T21:28:17.786-08:00ขำ ขำ Joke JokeMingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-8761107527534153085.post-87608416165577500272010-02-08T06:10:00.000-08:002010-02-08T06:11:09.808-08:00หัวแม่เท้า<span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> เดือนธันวาคม อากาศเริ่มหนาว ณ วัดแห่งหนึ่ง บรรดาเจ้าอาวาส เณร และพระทั้งหลายมานั่งกันรอบกองไฟ เณรได้นั่งตรงข้ามกับเจ้าอาวาส พอดีก้มเห็นอะไรก็ไม่รู้โผล่ออกมา จึงได้ชี้ แถมร้องถามด้วยความตื่นเต้น </span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เณร : หลวงพี่ ครับหลวงพี่ อะไรก็ไม่รู้ของหลวงพี่โผล่ออกมา</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เจ้าอาวาส : (พอได้ยินก็เริ่มมีอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นมา จึงตอบไปว่า) </span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> เอ๊ะ ไอ้นี่วอนเสียแล้วมึง แค่หัวแม่เท้าโผล่ออกมาแค่นี้ ทำมัยมึงทำท่าตื่นเต้นนักว่ะ</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เณร : <span style="color: blue;"><strong>หัวแม่เท้า ทำไม ไม่มีเล็บละครับ ?</strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8761107527534153085-8760841616557750027?l=kwan-jokejoke.blogspot.com' alt='' /></div>Mingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8761107527534153085.post-25872452660424375212010-02-08T01:46:00.000-08:002010-02-08T04:52:53.590-08:00เพื่อนกัน คิดตังค์ได้ไงฟ่ะ<span style="font-family: Verdana, sans-serif;">มีสามีภรรยาคู่นึงอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง</span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ภรรยาท้องโตไม่สามารถให้ความสุขกะสามีได้</span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">…ก็สงสารสามี </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">จึงยื่นเงินให้สามี 500 บาท พร้อมบอกว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">‘แกเอาเงินนี่ไปโรงน้ำชาในอำเภอซะ’</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">สามีก็รับเงินแล้วเดินออกบ้านมาระหว่างทางผ่านบ้านนั</span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">งศรีเมียนายศักดิ์เพื่อนภรรยา </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">นังศรี ถามว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">‘เอ็งจะไปไหนล่ะใกล้เย็นแล้ว’</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">สามีจึงบอกไปว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">‘ก็เมียข้าน่ะสิให้เงินมา 500 ให้ไปเที่ยวโรงน้ำชาในอำเภอ </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เพราะเมียข้าท้องแก่แล้ว’</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">นังศรีทำหน้าครุ่นคิด…</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">‘อืม…500เหรอ…เอางี้ </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ข้าคิดแค่ 200 มาหาความสุขกะข้าแทน’</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ฝ่ายสามีเห็นว่าใกล้บ้านไม่ต้องไปไกลแถมเสียตังแค่ 200 </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ภรรยาคงดีใจ จึงเดินไปในบ้านนังศรี</span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เพื่อหาความสุข </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ครั้นกลับบ้านมา…ภรรยาเห็นก็ตกใจว่าทำไมกลับไว </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ฝ่ายสามีจึงบอกไปว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">‘ไม่ได้ไปอำเภอหรอก… ข้าน่ะไปบ้านนังศรีมานังศรีมันเอาแค่ 200 เอง’</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ภรรยาได้ยินดันนั้นก็โมโหหน้าแดงทันที!</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">‘ชิชะ นังศรี กุจะไปตบมัน….’</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">สามีก็ตกใจว่า </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ภรรยาหึงหวงที่ได้กับเพื่อนหรืออย่างไร </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ภรรยาก็พูดขึ้นมาว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="color: blue;"><strong><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">‘นังศรีนะนังศรี เก็บมาได้ไง 200 </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ทีตอนมันท้องข้ายังให้ผัวมันเอาฟรีๆเลย </span></strong></span><span style="color: blue; font-family: Verdana, sans-serif;"><strong>…เป็นเพื่อนกันคิดตังค์ได้ไงวะ’………………………..</strong></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8761107527534153085-2587245266042437521?l=kwan-jokejoke.blogspot.com' alt='' /></div>Mingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8761107527534153085.post-34825320030776074282010-02-07T20:57:00.001-08:002010-02-07T20:57:44.105-08:00ความจริงเป็นสิ่งทำให้ไม่ตาย<span style="font-family: Verdana, sans-serif;"></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">มีชายหนุ่มที่แต่งงานแล้วคนหนึ่ง เค้าเป็นนักธุรกิจ..</span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">วันหนึ่งความใกล้ชิดเป็นเหตุ เค้ากับเลขาเกิด</span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">อารมณ์เสน่หาขึ้นมา </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ทั้งคู่จึงไปลงเอยกันที่บ้านของเลขาสาวสวย </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">และใช้เวลาร่วมรักกันตลอดบ่าย </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">และเผลอผล่อยหลับด้วยความอ่อนเพลีย </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">จนกระทั่งสองทุ่ม ชายหนุ่มสะดุ้งสุดตัว .. ตายละวา </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ป่านนี้ยังไม่กลับบ้านเดี๋ยวภรรยาจะต้องสงสัยแน่ ๆ </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">จึงรีบให้เลขาเอารองเท้าทั้งสองข้างไปถูกับพื้นหญ้า </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">และพื้นขี้โคลนให้เปื้อนเลอะเทอะ </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">แล้วรีบคว้าเสื้อและรองเท้ามาใส่ ตรงกลับบ้านทันที</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เมื่อถึงบ้าน คุณภรรยาก็ยืนท้าวเอวรออยู่แล้ว</span><br /><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">“ คุณไปไหนมา? “ สามีค่อยๆเดินเข้าบ้านและพูดว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">“ ที่รักจ๊ะ..ผมไม่สามารถจะโกหกคุณได้ </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ผมได้ออกไปธุระกับเลขาผม และ </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เราได้มีอะไรกันตลอด ช่วงบ่าย </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ผมเผลอหลับไป เพิ่งจะตื่นเมื่อตอนสองทุ่มนี่เอง ”</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">แล้วตีหน้าเศร้า </span><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ส่วนคุณภรรยา ก็เหลือบไปเห็นรองเท้าที่วางไว้</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="background-color: white; color: blue; font-family: Verdana, sans-serif;"><strong>“ แกอย่ามาโกหกชั้นน่ะ ชั้นรู้น่ะ แกแอบไปเล่นกอล์ฟมาใช่มั้ย</strong></span><br /><span style="background-color: white; color: blue; font-family: Verdana, sans-serif;"><strong>คิดว่าชั้นโง่งั้นเหรอ ..ฮึ ”</strong></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8761107527534153085-3482532003077607428?l=kwan-jokejoke.blogspot.com' alt='' /></div>Mingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8761107527534153085.post-24714025852328181112010-02-07T20:46:00.000-08:002010-02-07T20:46:19.050-08:00ขายกางเกงใน <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> สมหมายได้ติดต่อซื้อกางเกงในมือสองจากนักศึกษาที่ขายทางอินเตอร์เนตราคาตัวละ 2,000 บาท โดยผู้ซื้อต้องถอดเองกับมือแล้วค่อยจ่ายเงินให้กัน</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> ถึงเวลานัดหมาย สมหมายก็ไปยังที่อยู่ของสาว พอเข้าห้องก็จัดการถอดกางเกงตัวนอกออก แล้วตามด้วยกางเกงชั้นในที่ต้องการซื้อ พอรูดลงมาถึงหัวเข่า ก็ต้องใส่ไว้อย่างเดิม หญิงสาวก็สงสัย</span><br /><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">หญิงสาว : ทำไมพี่ไม่ถอดออกไปละจ๊ะ </span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">สมหมาย : <strong>คือ พี่ลืมเอากะตังค์มา ....</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8761107527534153085-2471402585232818111?l=kwan-jokejoke.blogspot.com' alt='' /></div>Mingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8761107527534153085.post-67416631900533209522010-02-07T20:33:00.000-08:002010-02-07T20:33:57.033-08:00ไม่หลบ ... ก็คอขาด<span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> ช่วงฤดูหนาว น้ำก็แห้งขอดคลอง ยายชีก็ถ่อเรือออกไปธุระแต่เช้ามืด เยี่ยมญาติโยม ทีนี้พอขากลับตอนเย็น น้ำก็แห้งขอดคลอง งวดเข้า งวดเข้า จวนจะถึงวันแล้ว แต่ไปไม่ไหว เหลือบไปเห็นตาเถรเข้า อันที่จริงตาเถรคนนี้ แกก็แอบชอบยายชีจ้องจะฟันอยู่นานแล้ว .. ว่าแล้วยายชีก็ร้องบอกตาเถร </span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เออ .. ตาเถรเอ้ย แกมาช่วยเข็ญเรือไปถึงวัดหน่อยสิ </span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ตาเถรทวงเลย ... แล้วแกจะให้อะไรข้าสเป็นรางวัล</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ยายชี : แล้วแกจะเอาอะไรละ</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ตาเถร : ก็เอาตรงนั้น .. นะ</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ยายชี : (รู้ดีว่าตาเถรจะเอาตรงไหน) .. เอาเหอะ ๆ แกช่วยเข็นเรือถึงวัด จะเอาอะไรข้าก็ให้</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ตาเถร : (ย้ำอีกทีว่า) ... แน่นะ</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> ว่าแล้วตาเถรก็ถกเมขรลงคลอกไปเข็นเรือให้ยายชี กว่าจะไปถึงวัดก็เหนื่อยเหงื่อตก แต่ก็ทวงสัญญา</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ตาเถร : อ้าว ยายชี ไหนว่าจะให้ข้าไง</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> ดึงมือตาเถรหลบเข้าไปในป่าละเมาะข้าง ๆ วัด พอไปถึงก็นอนหงายอ้าซ่าให้ตาเถรตามสัญญา... แต่ช่วงนั้นเป็นช่วงฤดูหนาว หนาวก็หนาว แถมตาเถรก็ลงไปแช่น้ำเข็นเรือ .. เลยหด ทำยังไง ๆ มันก็ไม่สู้ หมดปัญญา เลยบอกกับยายชีว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ตาเถร : เอ้า ๆ .. ยายชี ข้าไม่เอาแกแล้ว ไปเหอะ ข้าไม่เอาแล้วว่ะ</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> หลังจากนั้นก็กลับบ้าน ตาเถรเกิดปวดท้องกระทันหัน (ปวดท้องอึนั่นแหละ) ก็เข้าไปนั่งอึที่ทุ่ง เวลามันโพล้เพล้ ก้เลยคว้ามีดไปด้วย เพื่อกันสัตว์ร้าย ขณะที่นั่งอีไปอึมา ก็นึกถึงภาพยายชีอ้าซ่า ทีนี้ .. ก็เด่ขึ้นละซี เอา ยี่งนึกก็ยิ่งตั้ง ตาเถรนึกโมโหในใจ </span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ตาเถร : อ้อ ๆ ตอนนี้ละทำเป็นตั้ง หมูดี ๆ ไม่กิน พอเห็นขี้ละมีงตั้งเชียวนะ</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> ว่าแล้วตาเถรก็เอามือกดหำลงไปจิ้มขี้ จิ้มไปจิ้มมา ก็กระดกขี้ใส่หน้าตาเถรเต็มหัวไปหมด ตาเถรโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง คว้ามีดได้ ฟันฉับลงไปเต็มที่ ขณะที่นั่งยอง ๆ อยู่ ตูดก็กระดก หัวทิ่ม ตาเถรร้องขึ้นว่า</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ตาเถร : <strong><span style="color: blue;">ดีนะที่มึงยังรู้จักหลบ ถ้ามึงไม่หลบละก็ ... คอขาดเชียวมึง</span></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8761107527534153085-6741663190053320952?l=kwan-jokejoke.blogspot.com' alt='' /></div>Mingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8761107527534153085.post-30222967881033516252010-02-07T20:14:00.000-08:002010-02-07T20:15:30.743-08:00เร็ว ๆ .... มากินข้าว<span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> ตกเย็น คุณเม่บ้านก็เข้าครัวทำกับข้าว ปล่อยให้ลูก ๆ วิ่งเล่นรอบบ้าน พ่อบ้ารก็นอนอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟา ลูกคนตเล็กสุด อยู่หน้าจอ ที.วี. พอปรุงอาหารเสร็จ ก็ยกสำรับมาวางไว้บนโต๊ะ พร้อมกับร้องตะโกนเรียกลูก ๆ ทั้งหมดมากินข้าว</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">แม่บ้าน : เอ้า .. ลูก ๆ มากินข้าวกันเร็วลูก</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">ลูก : คนโตวิ่งพรวดมาก่อนเพื่อน </span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"> คนกลางวางของเล่น แล้วเดินตาม</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">แม่บ้าน : ไอ้นั่นก็มัวแต่ดูทีวี ไอ้นี่ก็เอาแต่อ่านหนังสือพิมพ์ มากินข้าวเร็ว ๆ ลูกมา</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">พ่อบ้าน : นี่คุณ .. น้อย ๆ หน่อย นี่ผัวนะ ไม่ใช่ลูก</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">แม่บ้าน : <strong><span style="color: blue;">ไม่รู้ละ ... ใครดูดนมฉัน .. ก็เป็นลูกฉันทั้งนั้นแหละ ...</span></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8761107527534153085-3022296788103351625?l=kwan-jokejoke.blogspot.com' alt='' /></div>Mingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8761107527534153085.post-91517541724886909992010-02-07T20:07:00.000-08:002010-02-07T20:10:08.667-08:00เรื่องของเหา<span style="font-family: Verdana, sans-serif;">คุณผู้หญิงผมสั้นและผมยาวคงไม่มีใครชอบเหากันทั้งนั้น ต่อไปนี้เป็นเหาที่มีอยู่หลายชนิด และหาดูได้ยาก</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เหาไดโนสี - เป็นเหาที่เกิดมาหลายล้านปี ปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปแล้ว</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เหาเกาหลี - เป็นเหาที่ประกอบด้วยน้ำเป็นส่วนใหญ่ ไม่ค่อยมีเนื้อ มีหนัง</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">เหาวัยยี - เป็นเหารุ่นเล็ก ยังโตไม่เต็มที่</span><br /><span style="font-family: Verdana;">เหาของรี - เป็นเหาของเรา ไม่ใช่เหาของใคร</span><br /><span style="font-family: Verdana;">เหานี่ - เป็นเหาที่มีกลิ่นเหม็น ไม่ควรเข้าใกล้</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8761107527534153085-9151754172488690999?l=kwan-jokejoke.blogspot.com' alt='' /></div>Mingkwan Chuchuayhttps://profiles.google.com/107778325547903856417noreply@blogger.com0